Obszar zastosowań

Mimo ograniczonego zasięgu, w pewnych obszarach zastosowań bezprzewodowe łącza optyczne są najlepszym rozwiązaniem.

Jednym z etapów budowy stacji bazowych w standardzie WiMAX lub też GSM, jest zapewnienie ich połączenia z siecią szkieletową. Idealnym rozwiązaniem byłoby wykonanie takiego połączenia przy pomocy kabla światłowodowego, jednak często warunki lokalne wymuszają użycie łącza bezprzewodowego. Ze względu na wysokie wymagania techniczne tradycyjnym rozwiązaniem bezprzewodowym jest radiolinia o dużej przepływności pracująca w paśmie licencjonowanym, jednak ze względu na dużą popularność tego rodzaju łączności często występują problemy z uzyskaniem wolnych kanałów w pasmach licencjonowanych, a pasma uwolnione nie zapewniają odpowiednich parametrów transmisji, w szczególności wymaganej przepustowości. Problem ten dotyczy w szczególności dużych aglomeracji miejskich. W takich sytuacjach warto zastanowić się nad zastosowaniem bezprzewodowego łącza optycznego.

Kolejnym obszarem w którym optolinie świetnie się sprawdzają, są miejsca w których dotychczas stosowano przewieszki, a które obecnie są zabronione przez prawo budowlane. W wielu miejscach nie ma przepustów pod jezdniami umożliwiających poprowadzenie światłowodu, a dzierżawa kanalizacji jest kosztowna i nie zawsze możliwa. Budowa optolinii mogącej zapewnić łączność 100Mbps na dystansie do 200m, to koszt poniżej 2000 euro, a koszty eksploatacji są praktycznie zerowe.

Miejscem, w którym nie ma praktycznie żadnej alternatywy dla optolinii jest łącze awaryjne na wypadek uszkodzenia światłowodu. Fakt, iż bezprzewodowe łącze optyczne nie wymaga żadnych zezwoleń a instalacja trwa od jednej do kilku godzin, powoduje że optolinia może być użyta w zasadzie natychmiast, zapewniając przy tym przepustowość na poziomie typowego łącza światłowodowego. Przecięcie kabla światłowodowego nie musi już oznaczać dla operatora dużych strat związanych z niewywiązaniem się z umów SLA.

Na dystansach do 1000m, poprawnie dobrana i zainstalowana optolinia jest świetną alternatywą nie tylko dla radiolinii, ale również dla łączy światłowodowych. Różnica polega na tym, że działanie optolinii nie wymaga licencji a co za tym idzie jest wolne jest od opłat.

Oto przykładowe sytuacje z życia, w których łącza laserowe świetnie się sprawdziły:

1. Odległość 500 m. Wymagana przepływność na poziomie STM-1. Brak wolnych kanałów dla licencjonowanej radiolinii.
2. Odległość 60 m. Dwie lokalizacje rozdzielone ulicą. Brak zgody na położenie światłowodu. Wymagane łącze Gigabit Ethernet.
3. Odległość 700 m. Dwie lokalizacje połączone światłowodem. Ze względu na planowane prace ziemne na działce przez którą przebiega światłowód wymagane jest łącze zapasowe o przepływności 100 Mbit/s.

Uogólniając powyższe przykłady, można powiedzieć, że idealnym miejscem dla zastosowania optolinii jest łącze na niewielkim dystansie, gdy wymagana jest duża przepustowość.