Czym tak naprawdę jest WiMax?

WiMax jest technologią bezprzewodową, opartą na standardach IEEE 802.16 i ETSI HiperMAN, stworzoną by umożliwić dostęp do szerokopasmowych usług na dużym obszarze (np. obszar miasta).
Standardy 802.16 i ETSI HiperMAN umożliwiają stworzenie wielu konfiguracji stacji bazowych, przez co mogłoby dojść do sytuacji, w której urządzenia różnych producentów pracowałyby w innych konfiguracjach.
Powstanie technologii WiMAX zagwarantuje, iż w danym paśmie certyfikowane urządzenia WiMAX będą pracowały w takiej samej konfiguracji.

W praktyce wszystkie technologie, które wykorzystuje standard WiMax, były już dostępne i wykorzystywane w różnego rodzaju rozwiązaniach bezprzewodowych. Jednak brak jednolitego standardu uniemożliwiał tworzenie przez firmy trzecie tanich rozwiązań klienckich, oraz powodował ceny sprzętu utrzymywały na niezmiennym poziomie przez wiele lat. Podobna sytuacja miała miejsce w przypadku sieci bezprzewodowych pracujących w standardzie Wi-Fi. Stworzenie jednolitego standardu umożliwiło lawinowy rozwój sieci bezprzewodowych i spowodowało drastyczny spadek cen urządzeń.

WiMax zapewni możliwość świadczenia usług w kilku obszarach, dotychczas obsługiwanych przy pomocy wielu różnych, niekompatybilnych technologii:

• Usługi dostępowe oraz VoIP na dużych obszarach mieszkalnych i SOHO - dziś obsługiwane przez DSL i łącza kablowe)
• Usługi dostępowe oraz VoIP dla małego i średniego biznesu –dziś obsługiwane przez łącza dzierżawione, DSL i LMDS
• Usługi dostępowe oraz VoIP dla użytkowników mobilnych –dziś obsługiwane przez bardzo ograniczoną sieć hot-spotów i przy pomocy GPRS

Rozszerzenie standardu o mobilność (802.16e) da operatorom możliwość powiększenia palety usług i wejście na zupełnie nowe, nieobsługiwane dotychczas rynki.
Pojawienie się urządzeń pracujących w standardzie 802.16e, obsługujących mobilność, umożliwi stworzenie konkurencji dla technologii UMTS, a usługi VoIP, świadczone przez sieci WiMax, zrewolucjonizują rynek usług głosowych, otwierając przed użytkownikami zupełnie nowe możliwości.

Idea standardu

Standard IEEE 802.16 definiuje interfejs radiowy (PHY) oraz protokół warstwy MAC dla bezprzewodowej sieci MAN. Początkowo rozpoczęto prace nad standardem dla częstotliwości 10-66 GHz. Tak wysokie pasma mają jednak ograniczony zasięg i wymagają widoczności optycznej (LOS), co ogranicza ich zastosowanie. Z tych powodów, rozszerzono zakres prac na drugą część standardu, dla zakresu 2-11GHz (standard IEEE 802.16a). Praca w niższych pasmach pozwoliła zwiększyć zasięg urządzeń oraz umożliwiła (dzięki technologii W-OFDM) pracę bez widoczności optycznej, co ma szczególne znaczenie w warunkach wysokiej zabudowy miejskiej i w zastosowaniach mobilnych.

Według informacji dostępnych na stronie WiMAX Forum, w chwili obecnej stworzone zostały trzy profile na różne pasma radiowe:

• Licencjonowane pasma 3,5 GHz i 3,7 GHz
• Nielicencjonowane pasmo 5,4 oraz 5,8 GHz (to drugie w Polsce jest zdyskwalifikowane przez duże ograniczenie mocy)
• Licencjonowane pasmo 2,5 GHz (w Polsce niedostępne).

Z punktu widzenia operatorów telekomunikacyjnych najważniejszym pasmem jest licencjonowane pasmo 3,5GHz (3,4-3,6GHz) oraz 3,7 GHz (3,6-3,8 GHz),